W latach 90. w wyścigu zbrojeń o palmę najszybszego seryjnego motocykla, Honda wystawiła CBR1100XX z przydomkiem „Kos” czyli po angielsku „Blackbird”. Nazwa nawiązywała do jednego z najszybszych samolotów dalekiego zwiadu.

Honda CBR1100XX była czymś w rodzaju auta klasy GT. Doskonałe osiągi zapewniają mnóstwo przyjemności podczas dynamicznej, turystyczno-krajoznawczej jazdy. Zaprezentowana w 1996 roku, do momentu prezentacji Suzuki GSX1300R Hayabusa była najszybszym seryjnym motocyklem, osiągając 284 km/h.

Honda CBR1100XX, do turystyki, model na wtrysku
Honda CBR1100XX, model na wtrysku

Recepta

Doskonałe osiągi to zasługa mocnego silnika wywodzącego się z CBR900RR – w XX osiągnięto 164 KM. Cała konstrukcja była wzorowana na lekkiej i precyzyjnej Fireblade. Dzięki temu osiągnięto przyzwoitą masę całkowitą wynoszącą 253 kg. To pochodna aluminiowej ramy, wahacza oraz zwykłego widelca.

Przyjazny kierowcy?

Wielu fachowców wypowiadało się, że charakterystyka jednostki napędowej nie będzie pasowała do turystyczno-sportowego charakteru motocykla, czyniąc z XX narowisty, nieprzewidywalny sprzęt. Tymczasem już po pierwszych kilometrach okazywało się, że silnik jest sprzymierzeńcem kierowcy. Przyjazny, liniowy, przewidywalny, bez dziur i nagłych skoków w przebiegu maksymalnej mocy i momentu obrotowego. Swoją drogą w odniesieniu do mocy z litra pojemności XX wypadał przeciętnie – 150 KM/l podczas gdy CBR600F osiągała wynik 180 KM/l. Z racji zastosowania dwóch wałków wyważających silnik mocowano na sztywno do ramy – nie generował dokuczliwych wibracji…

Aerodynamika Hondy CBR1100XX
Reflektor i lusterka z kierunkowskazami to najbardziej charakterystyczne detale…

Podwozie

Układ hamulcowy wywodził się z CBR1000F – był wyposażony w układ Dual CBS (integrował hamulce przednie z tylnym) co poprawiało bezpieczeństwo. Ostro poprowadzony przedni widelec wraz z sensowną geometrią nadawał XX dużą zwrotność. Całość była nadzwyczajnie skuteczna wyznaczając nowe standardy w klasie turystyczno-sportowej. Wyjątkiem od reguły jest tylko tylny amortyzator dobijając przy pełnym obciążeniu.

Design

Chociaż Blackbird to motocykl bardzo nowoczesny w momencie debiutu, od strony stylistycznej był nudny i nie posiadał wyrazistego wizerunku. W jego stylistyce znalazły się dwa ciekawe rozwiązania: pierwszym z nich są lusterka zintegrowane z kierunkowskazami, drugim dwuczęściowy, pionowy reflektor…

Zmiany, Super Blackbird

W 1999 roku dokonano pierwszej poważnej modyfikacji. W miejsce gaźników zamontowano układ wtrysku paliwa. Łatwo to zauważyć po zmienionych wlotach – wraz z wtryskiem motocykl otrzymał układ dynamicznego doładowania oraz dopalacz katalityczny. Zmieniono także tylną lampę. W 1998 roku zmodernizowano układ chłodzenia. Od 2001 roku zmieniono kształt przedniej szyby a także zastosowano nowocześniejszą, elektroniczną deskę rozdzielczą oraz zmodernizowano układ wydechowy oraz systemy oczyszczające spaliny. Wraz z tym spadła moc maksymalna do 152 KM. Do końca produkcji zmieniano jedynie wersje kolorystyczne.

Warto wspomnieć o CBR1200XX, znajdziecie ją tutaj.

Im młodsza, tym lepsza?

W testach porównawczych Blackbird świetnie wypadał pod względem konstrukcyjnym, miał doskonałą charakterystykę silnika, osiągi, był stabilny, zwrotny, precyzyjny, wygodny a także…proekologiczny. Przydatnością do jazdy codziennej wygrywała z Suzuki GSX1300R Hayabusą. Pod względem awaryjności wypadała równie doskonale mając kilka niezbyt istotnych, słabych punktów: szybkie zużywanie klocków oraz opon, problemy z regulatorem napięcia i czasem kostkami elektrycznymi. Spora grupa użytkowników narzeka także na wydajność ładowania…poza tym pojazd uchodzi za pancerny!

Niestety, ciężko dziś znaleźć motocykl z pewną historią, który z racji wieku nie miał mniejszych lub większych przygód. Jeśli traficie taką sztukę, nie wahajcie się. Pod względem projektu model mógłby śmiało konkurować z obecnymi konstrukcjami odstając głównie brakiem ABSu. Poza tym to świetny pojazd…

Wady i zalety

Zalety

-silnik, osiągi, charakterystyka

-komfort

-stabilny

-świetna jakość wykonania, bezawaryjność

-zwrotność

-precyzja prowadzenia

-dobra ochrona przed wiatrem

Wady

-przeciętna estetyka

-dobijanie zawieszenia

-podaż egzemplarzy wartych polecenia

Więcej w Moto-Legendy, Motocykle, Wyróżnione
Hill Climb – kalifornijskie zawody z 1930 r.

Jak wyglądały wyścigowe eventy w latach trzydziestych? W sieci trafiliśmy na kalifornijskie Hill Climb, które odbyły się w 1930 r.

Zamknij