Hierarchia znaków drogowych, który sygnał jest najważniejszy dla kierowców? Znaki poziome, pionowe, sygnalizacja świetlna a może policjant?

Jaka jest hierarchia ważności znaków i sygnałów drogowych?

Sygnały i znaki drogowe dzielimy na cztery grupy. Hierarchia ważności stosowana w ruchu drogowym nie jest skomplikowana. Najważniejszą są osoby uprawnione do kierowania ruchem. Ich sygnały przedkładają się powyżej trzech pozostałych. Kolejną grupą jest sygnalizacja świetlna. Niżej znajdziemy znaki drogowe poziome i pionowe. Tam, gdzie nie ma osób upoważnionych do kierowania ruchem, sygnalizacji świetlnej oraz znaków drogowych działają przepisy ruchu drogowego. Poniżej omówimy każdą z tych grup hierarchii znaków i sygnałów drogowych.

Osoba uprawniona do kierowania ruchem

Najwyższe stanowisko w hierarchii ważności znaków i sygnałów drogowych zajmuje osoba kierująca ruchem. Najczęściej jest to policjant, lecz może to być także żołnierz, funkcjonariusz Straży Granicznej, celnik, czy pracownik wykonujący roboty na drodze itp.

Osoby nieumundurowane powinny być łatwo rozpoznawalne i widoczne z daleka tak w dzień, jak i w nocy. Muszą być widoczne na drodze, a ich polecenia są nadrzędne w stosunku do innych znaków i sygnałów. A także zasad określonych przepisami ruchu. Najczęściej takie kierowanie ruchem następuje wskutek wypadku, remontów, objazdów, awarii systemów sterowania ruchem (sygnalizacji świetlnych) lub innych działań, które zmieniają organizację ruchu.

Sygnalizacja świetlna

Jest to druga pozycja w hierarchii ważności. Sygnalizacja świetlna, zwana potoczne światłami, to ogół systemów kierujących ruchem drogowym na skrzyżowaniach i przejściach dla pieszych. Nie ma tutaj różnicy czy to sygnalizacja kolizyjna, czy bezkolizyjna. Sygnalizacje świetlne są intuicyjne i bez problemu można się do nich dostosować. Sygnały wyświetlane są w różnych sekwencjach kolorów barwy czerwonej, żółtej oraz zielonej. Mogą działać w sposób ciągły lub pulsacyjny.

W miastach pełnych skrzyżowań, przejazdów rowerowych i przejść dla pieszych sygnalizacja musi być zaprojektowana w taki sposób, aby zrealizować możliwość ruchu w wielu kierunkach w sekwencyjnym ciągu zmian uzależnionym od pory dnia i natężeniu ruchu. Dlatego wprowadzane są coraz nowsze rozwiązania jak przejście dla pieszych uruchamiane po naciśnięciu przycisku, sygnały dźwiękowe dla niewidomych pieszych czy systemy wykrywające zbliżające się pojazdy w celu dostosowania czasu włączenia świateł. A także monitoring zajętości pasa za pomocą czujników optycznych i magnetycznych, wpływający na uruchomienie danego kierunku jazdy.

Znaki drogowe hierarchia ważności

Znaki drogowe są kolejnym elementem w hierarchii ważności znaków i sygnałów drogowych. Do znaków pionowych należą tablice umieszczane w pasie ruchu. Informują o dodatkowych zasadach stosowanych w danym fragmencie drogi.

Znaki pionowe dzielą się na znaki ostrzegawcze, nakazu, zakazu i informacyjne. Różnią się one kształtem, kolorami oraz przekazem informacyjny. Znaki poziome to te, które są namalowane na jezdni. To one organizują pasy ruchu, przejścia dla pieszych, przejazdy rowerowe, miejsca zatrzymania, drogę z pierwszeństwem przejazdu oraz fragmenty drogi, na których można lub nie wolno wyprzedzać. Stanowią także o fragmencie wyłączonym z ruchu w ramach danej drogi.

Na drodze można spotkać znaki w kolorze białym lub żółtym. Te drugie stoją wyżej w hierarchii ważności znaków drogowych i informują o tymczasowej zmianie organizacji ruchu, wywołanej np. remontem nawierzchni.

Znaki pionowe i poziome mają taką samą wartość hierarchii ważności znaków i sygnałów drogowych. Ulokowane są w taki sposób, by wzajemnie się dopełniać (np. znak stop i linia zatrzymania, znak zakaz wyprzedzania i linia ciągła). Prawidłowo oznakowana droga to taka, w której sygnały znaków poziomych i pionowych wzajemnie się nie wykluczają.

Przepisy ruchu drogowego

To ostatnie miejsce zajmowane w hierarchii ważności sygnałów i znaków drogowych. Obowiązują dokładnie tam, gdzie nie ma osób uprawnionych do kierowania ruchem, sygnalizacji świetlnej, znaków drogowych poziomych i pionowych. Są to mało uczęszczane drogi, oraz osiedlowe uliczki składające się na skrzyżowania równorzędne. Na nich najczęściej obowiązuje zasada prawej ręki, a więc przepuszczamy pojazdy z naszej prawej strony. Taki system sprawdza się w miejscach o niewielkim natężeniu ruchu. Przy większym konieczna jest rozbudowa infrastruktury o znaki, czy sygnalizatory świetlne.

Podsumowanie

Na drodze znajdziemy cztery grupy znaków i sygnałów drogowych o różnej hierarchii ważności. Najważniejszą, pierwszą grupą jest osoba upoważniona do kierowania ruchem. Druga najważniejsza grupa to sygnały świetlne. Trzecią są znaki drogowe, przy czym poziome i pionowe mają taką samą ważność. Wyjątkiem są poziome pomalowane na żółto, będące nadrzędne względem standardowych, białych. W miejscach, gdzie brakuje powyższych sygnałów i znaków drogowych, stosujemy przepisy ruchu drogowego, najczęściej regułę prawej ręki, a więc traktujemy większość skrzyżowań jako równorzędnych, na których kierowca z nadjeżdżający z prawej strony ma pierwszeństwo przejazdu.

Nie stosowanie się do sygnałów i znaków drogowych skutkuje mandatami karnymi i bardzo często jest przyczyną poważnych wypadków drogowych. Nie będąc pewnym oznakowania danej drogi, zdejmijmy przysłowiową nogę z gazu i zachowajmy szczególną ostrożność.

Zobacz także sygnały świetlne kolizyjne i bezkolizyjne, a także co to jest manewr omijania


Zostaw odpowiedź

Twój e-mail nie zostanie opublikowany